"Biarkan aku menjadi daun di atas bukit
Mereguk sisa kesunyian diantara puing-puing anginmu
Menabrak rindu yang ada di gunung batumu
Mengunyah serpihan sepi yang kau tinggalkan disini
Iya, disini..
Ingatkah engkau, bahwa kita pernah berjumpa pada perjalanan menuju sebuah episode perpisahan?
Semoga engkau tetap mengingatnya
Dan aku yang masih (akan) terus mengingatnya
Yang terus menanti pahatan aksaramu
Juga lembutnya sentuhmu
Disini..
Di puncak bukit kesunyian dan kegelisahan
Yang tak tahu kapan kau akan sentuh.
Luruh.
Diselimuti awan bergemuruh."
Depok
-Luthfia-
22 Juni 2014



































